یه سال دیگه با سرعت باد گذشت. نمیخوام از حوادث طبیعی و غیرطبیعی سال 96 بگم، یا از انتخابات یا از هر کوفت دیگه‌ای که همه‌مون کنار هم توی این مملکت تجربه کردیم! میخوام آخرین پست سال 96 رو کاملا اختصاص بدم به خودم!

خوبیِ متولد اسفند بودن اینه که تقریبا هر عید که میاد و میره یه سال هم بزرگتر میشی و میتونی با یه کم اختلاف، بزرگ شدنت رو با تغییر سال مطابقت بدی! سال 96 سال هجده سالگی من بود. قطعا متفاوت‌ترین و مهم‌ترین سالی که تا الآن تجربه کردم. میتونم بگم قد تموم سال‌های قبل از اون چیزای جدید تجربه کردم و اتفاقات خاص برام افتاد. [خب خاص‌ترین اتفاق که بدون شک طُـ بودی :)]

یه کم زمان گذاشتم و فکر کردم به سال‌هایی که از عمرم گذشته. مثلا اون سالی که سه چهار ماه کامل درگیر آماده شدن واسه‌ی کنسرت بودم، یا سال اول و دوم دبیرستان که خاصترین دوران من توی مدرسه بود! خب آره اینها همشون یه مشت خاطره‌ی فوق‌العاده‌اند؛ ولی بنظرم یه بار تجربه کردنشون کافیه، چون احتمالا بشه به شیوه‌های دیگه بازم تجربشون کرد! اما 96! نود و شش خیلی متفاوت بود. از یه جایی به بعد همش تجربه‌های نو و بدیع بود. تکراری‌ترین اتفاقات هم کاملا خاص بودند. میتونم بگم که آماده‌ام سال نود و هفت هم سال نود و شش رو تجربه کنم! ولی خب از اونجایی که نمیشه، سعی میکنم نود و هفت از نود و شش هم بهتر باشه، که قطعا هست! فارغ از هر اتفاق کوفتی یا غیرکوفتی دیگه که بیفته، یه اتفاق خیلی خاص داره در تک تک لحظه‌های زندگیم میفته و توی 97 هم خواهد افتاد که باهاش میشه به تموم لحظه‌های سال معنا بخشید و رنگ دیگه‌ای داد :)

امیدوارم نود و هفت بهترین سال عمرتون باشه! نوروزتون مبارک :)